زن مُحصنِه را « 1 » قَذْف نكنى . و عمل « 2 » را از براى ريا نكنى ؛ زيرا كه سهل‌ترين مراتب ريا ، شرك باشد به خداى - عزَّ و جلَّ - است . و به مردى كه كوتاه باشد ، نگويى : « اى كوتاه ! » و به كسى كه بلند باشد ، نگويى : « اى بلند ! » و غرض تو از اين گفتن ، عيب او باشد . و استهزا نكنى به هيچ كس از خلايق . و بر بلا و مصيبت ، صبر كنى . و شكر كنى نعمت‌هاى الهى كه به تو انعام فرموده . و از عِقاب الهى ايمن نباشى ، وقتى كه مرتكب معصيتى شوى . و از رحمت الهى ، نااميد نباشى . و از گناهان خود ، توبه و بازگشت كنى به سوى خداى - عزَّ و جلَّ - ؛ زيرا كه كسى كه توبه كرد ، مثل كسى است كه گناهى ندارد يا نكرده . و اصرار بر كردن گناهان نكنى ، با [ وجود ] استغفار ، و اگر چنين كنى ، مثل كسى خواهى بود كه استهزا كند به خداى تعالى به آيات و پيغمبران او . و بدانى كه آنچه به تو مىرسد ، نيست كه از تو بگذرد ، و آنچه از تو مىگذرد ، نيست كه برسد . و طلب نكنى رضاى مخلوقى را كه موجب غضب خالق باشد . و دنيا را بر آخرت ، اختيار نكنى ؛ زيرا كه دنيا ، فانى و آخرت ، باقى است . و بخل نكنى نسبت به برادران خود به آنچه مقدور تو باشد . و باطنت مثلِ ظاهرت باشد و چنان نباشى كه ظاهرت خوب و باطنت بد باشد ، و اگر چنين باشى ، از جملهء منافقين خواهى بود . و دروغ نگويى و با دروغگويان ، آميزش نكنى . و به خشم نيايى وقتى كه سخن حقّى بشنوى . و خود و اهل و فرزند و همسايگان خود را به قدرِ مقدور ، به كارهاى خوب و آداب پسنديده بدارى . و به علم خود ، عمل كنى . و با هيچ كس از خلقِ خداى - عزَّ و جلَّ - معامله نكنى ، مگر به راستى . و با نزديك و دور ، به هموارى سلوك كنى . و جبّار و كينه‌جو نباشى . و تسبيح و تهليل و دعا و ياد مُردن و آنچه بعد از مُردن هست ، از قيامت و بهشت و دوزخ ، بسيار بكنى . و قرآن ، بسيار بخوانى و به آنچه در قرآن است ، عمل كنى . و غنيمت شمارى نيكى و اكرام به مؤمنين و مؤمنات [ را ] . و نظر كنى به هر چيزى كه به خود نمىپسندى يا براى خود نمىكنى ، پس به ديگرى از مؤمنين ، چنان نكنى . و از كار خير ، ملال و دل‌تنگى به هم نرسانى . و بر كسى ، بار نباشى . و بر كسى ، منّت نگذارى ، هرگاه به او احسان كنى . و دنيا نزد تو ، زندان باشد تا خداى تعالى ، آن را از براى تو بهشت سازد . پس اين ، چهل حديث است كه هر كس بر اينها مستقيم باشد و از من ياد گيرد ، از جملهء امّتِ داخل بهشت مىشود ، به مرحمت الهى ، و از جملهء بهترينِ مردم و دوست‌ترين ايشان خواهد بود نزد خداى - عزَّ و جلَّ - بعد از پيغمبران و صدّيقان ، و خداى تعالى ، او را حشر خواهد كرد روز

--> ( 1 ) . الف : - « را » . ( 2 ) . ج : « عملى » .